ج : هر گاه علم نداشته باشد كه خون به قدر درهم بغلى كه به قدر بند بالاى انگشت ابهام است رسيده ( 1 ) نماز صحيح است ، و لازم نيست علم به اين كه به قدر درهم نيست ، بلى اگر يقين كرد كه از قدر درهم زيادتر است يعنى آن خونى كه به بدن يا جامه رسيده بايد ازاله كند آن زيادتى را و نماز كند ، اما اگر در جامه يا بدن نباشد ، بلكه در دستمال باشد كه به موضع فصد بسته است ضرر به نماز ندارد هر قدر باشد ، و اگر در اثناء نماز فصد گشوده شود و بدن يا جامه به زائد از درهم به خون آلوده شود اگر بتواند در بين نماز آن را ازاله كند بدون اين كه از قبله منحرف شود ، يا سخن بگويد ، يا فعل كثيرى كه صورت نماز را بر هم زند به جا آورد بايد چنان كند ، و اگر نتواند نماز را قطع مىكند و تطهير مىكند و نماز را از سر مىگيرد . والله العالم . ( 12 ) س 12 : فصد مىكنم عصر روز ، وجهت نماز شام يا صبح مىخواهم وضو بگيرم ، وبدنم اين طرف و آن طرف فصد خون آلوده مىباشد ، دستمالى كه بر سر رگ بسته ام باز مىكنم ، از موضع فصد خون مىآيد و بند نمىشود تا دست يا پارچه اى بر موضع فصد نگذارند ، و دست تر هم بر موضع فصد نمىتوان ماليد جهت آمدن خون آيا در اين صورت وضو را ترك كنم و تيمم كنم ، و يا وضو بگيرم و دست يا پارچه كه بر موضع فصد است تر كنم يا آن موضع را تر كردن ضرور نيست و وضو صحيح است ، و خونى كه در اطراف فصد آلوده است جهت نماز شستن آن ضرور است و يا اين كه بودنش ضررى ندارد ؟ مرقوم فرماييد . ج : اما در خصوص وضو : اگر اطراف فصد نجس باشد و شستن آن ممكن نباشد اينجا جاى تيمم است نه وضوى جبيره ، و اگر شستن ممكن باشد احتياط آن است كه اطراف شسته شود و بر موضع فصد پارچه گذارده شود ووضوى جبيره گرفته شود كه روى آن پارچه مسح شود ، و تيمم هم كرده شود ، و اما در

--> ( 1 ) در اصل : نرسيده .